Κυριακή, 26 Ιουνίου 2011

Μαθήματα Ηγεσίας από έναν "χανσενικό" Ηγέτη




«Περπατώντας στο δρόμο της Σπιναλόγκας σταμάτησε και κράτησε την αναπνοή σου. Από κάποιο χαμόσπιτο
τριγύρω σου θα ακούσεις τον απόηχο από το μοιρολόγι μιας μάνας, μιας αδελφής ή τον αναστεναγμό ενός άνδρα.
Άφησε δυο δάκρυα από τα μάτια σου και θα δεις να λαμπιρίζουν εκατομμύρια δάκρυα που πότισαν αυτό τον
δρόμο».
Επαμανεινώνδας Ρεμουνδάκης



Ήμουν και εγώ ένας από αυτούς που κάθε Δευτέρα βράδυ στηνόμουν μπροστά στην τηλεόραση για να μην χάσω το νέο επεισόδιο από το «νησί»… Ήταν από τις λίγες φορές πραγματικά που ένοιωθε κανείς ότι το μέσο που λέγεται τηλεόραση λειτουργούσε «παιδευτικά», «εποικοδομητικά» αποδεικνύοντας ότι αυτή η χώρα εκτός από μοντέλα και τραγουδιστές μπορεί να παράγει και πολιτισμό ακόμη και στο χώρο των οπτικοακουστικών μέσων με θεματικές ενότητες την ανθρωπιά, τον σεβασμό στον ανθρώπινο πόνο, τον ηρωισμό της καθημερινότητας και κυρίως την ελπίδα ότι ακόμη και εάν είσαι η «οικονομική Σπιναλόγκα» της Ευρώπης μπορείς να παλέψεις για να βρεις φάρμακο για τη νόσο της «οικονομικής λέπρας» που λέγεται «χρέος»


Πράγματι από τα πρώτα επεισόδια της σειράς είδα συμβολισμούς ανάμεσα στη σημερινή κατάσταση της χώρας μας και στο νησί της Σπιναλόγκα..Το σημαντικότερο κοινό στοιχείο ..η έλλειψη ελπίδας για ένα καλύτερο αύριο… Ποια είναι η σημαντικότερη διαφορά?... Η έλλειψη ηγεσίας και ηγέτη στην σημερινή Ελλάδα, σε αντίθεση με τη Σπιναλόγκα που μόλις απέκτησε τον ηγέτη της δηλαδή μόλις βρήκε τον Επαμεινώνδα Ρεμουνδάκη ο οποίος το 1936 εντάχθηκε ως λεπρός στο νησί, ανέτρεψε την εικόνα θανάτου και απελπισίας. Ο ηγέτης Ρεμουνδάκης με τους κοινωνικούς του αγώνες καταφέρνει να αλλάξει ριζικά τις συνθήκες διαβίωσης και περίθαλψης των ασθενών και να μετατρέψει την Σπιναλόγκα από ένα νησί που φιλοξενούσε λεπροκομείο μελλοθανάτων σε ένα εύρωστο οικονομικά νησί με κοινωνική ζωή και κυρίως ένα νησί ελπίδας και προόδου

Τι σημαίνει «Ηγέτης»?..... Σίγουρα έχουμε καταλάβει ότι δεν είναι αυτός που βγάζει υπέροχους λόγους στο μπαλκόνι αλλά αυτός που κάνει τους λόγους πράξη… Σίγουρα δεν είναι αυτός που διαχειρίζεται πλούτο έστω και εάν το κάνει αποτελεσματικά αλλά αυτός που παράγει πλούτο και ευκαιρίες… Ένας άνθρωπος που υποκινεί, ενθαρρύνει, εμψυχώνει, καθοδηγεί και μεταφέρει ένα όραμα. Ηγεσία είναι η διεργασία με την οποία ένα άτομο επηρεάζει τους άλλους στην κατεύθυνση της επίτευξης επιθυμητών στόχων. Υπάρχουν οι ηγέτες που εκλέγονται από ένα λαό και οι ηγέτες οι οποίοι αναγνωρίζονται μέσα από τις απαιτήσεις, τι περιστάσεις και τις εσωτερικές διεργασίες μιας κοινωνίας

Κυριακή, 12 Ιουνίου 2011

"Παιδεία Τέχνας Κατεργάζεται"


Οι μαθητές στο κρυφό σχολειό δεν είχαν δωρεάν  netbook... H θρυλική δασκάλα από το Καλέντζι του Μυριβίλη έκανε μάθημα ακόμη και εάν τα παράθυρα ήταν σπασμένα χωρίς κεντρική θέρμανση και aircondition... Οι δάσκαλοι και καθηγητές των Ελληνικών χωριών των προηγούμενων δεκαετιών δεν είχαν στη διάθεση τους κοινοτικά προγράμματα για να επιμορφωθούν είχαν όμως παιδιά να μορφώσουν..  Η Ελληνική Εκπαίδευση εδώ και δεκαετίες παρά τις ανεπάρκειες και τις αστοχίες της, παρά τη γραφειοκρατία του Υπουργείου Παιδείας  και τον δημοσιουπαλληλισμό της καταφέρνει και βρίσκει λύσεις με τους λίγους πόρους που διαθέτει να παράγει ελληνική παιδεία…Στo πλαίσιo αυτό ας θυμηθούμε μέσα από μια σειρά παλιών φωτογραφιών την ελληνική εκπαίδευση σε χρόνους "προ κρίσης", αλλά με διάθεση και μεράκι για "διάκριση"..Στόχος δεν είναι να νοσταλγήσουμε την ανέχεια και την μιζέρια εκείνων των εποχών αλλά να αναλογιστούμε ότι με ελάχιστα μέσα πριν από πολλές δεκαετίες μπορούσαμε να επιτύχουμε παιδαγωγικά θαύματα

όταν ο μαυροπίνακας είναι χαρακωμένος και μόλις διακρίνονται τα σημάδια επάνω του .. η σόμπα στη μέση της "αίθουσας" προσπαθεί να δώσει λίγο ζεστασιά στα μικρά παιδιά
 
 
 
 
 
 
 
 
 
και βέβαια πού βιβλία... ένα βιβλίο για δύο άτομα...(Δημοτικό Σχολείο Καναλίων Βόλου-1949-)