Πέμπτη, 27 Δεκεμβρίου 2018

Διοίκηση και λήψη Αποφάσεων: Το ορθολογικό υπόδειγμα λήψης απόφασης


Η διαδικασία της αποτελεσματικής διοίκησης ξεκινά με τον προγραμματισμό, συνεχίζει με την οργάνωση και τη διεύθυνση και καταλήγει στον έλεγχο, ο οποίος οδηγεί στην αναθεώρηση ή μη του προγραμματισμού. Συστατικό στοιχείο της οργάνωσης, αποτελεί η διαδικασία λήψης αποφάσεων, η οποία υπάρχει σε όλες τις παραπάνω λειτουργίες και για αυτό δεν καταγράφεται ως ξεχωριστή λειτουργία της διοίκησης. Στη συζήτηση για το θέμα της λήψεως αποφάσεων, το ενδιαφέρον επικεντρώνεται κυρίως σε τρεις παραμέτρους: 1) στην απόφαση καθεαυτή  δηλαδή στον εννοιολογικό προσδιορισμό της (decision), 2) στο άτομο που λαμβάνει την απόφαση (decision maker), δηλαδή στον επιχειρηματία και τα στελέχη που είναι επιφορτισμένα με το συγκεκριμένο καθήκον – αρμοδιότητα, 3) Στη διαδικασία της λήψης απόφασης (decisionmaking process), το πώς δηλαδή ο επιχειρηματίας φθάνει σε αυτή.

Ο όρος ορθολογισμός  σημαίνει το να είναι κάποιος λογικός, να ενεργεί λογικά, να έχει ορθή κρίση. Στο πλαίσιο της οργάνωσης, σύμφωνα με τον Simon, ο ορθολογισμός ασχολείται με την επιλογή μεταξύ προτιμώμενων εναλλακτικών συμπεριφορών, σε σχέση με κάποιο αξιακό σύστημα, όπου οι επιπτώσεις των συμπεριφορών μπορούν να αξιολογηθούν (Simon H., 1960, σ. 75).  Ο ορθολογισμός συχνά αναφέρεται στη συνολική διαδικασία της λήψης απόφασης ή σε κάποιο χαρακτηριστικό της ανθρώπινης συμπεριφοράς που δημιουργεί αυτήν τη διαδικασία. Μία ενέργεια κρίνεται ως ορθολογική ή μη ανάλογα με τις αντιλήψεις των συμμετεχόντων σ’ αυτήν (Χριστόπουλος 2004).
Η λογική του ορθολογικού μοντέλου λήψης αποφάσεων βασίζεται στις αρχές της κλασσικής οικονομικής θεωρίας, στο πλαίσιο της οποίας , ο decision maker καλείται Homo Economicus και διαθέτει ένα πλήρες σύστημα προτιμήσεων που του επιτρέπει να επιλέγει την «άριστη» λύση μεταξύ ενός μεγάλου αριθμού εναλλακτικών λύσεων, όσο πολύπλοκη και σύνθετη και αν είναι αυτή η διαδικασία.  Στο ορθολογικό μοντέλο λήψης απόφασης έχουμε ως βασική αντίληψη ότι ο άνθρωπος είναι απόλυτα ορθολογικό όν και είναι σε θέση να εξασφαλίζει τέλεια πληροφόρηση, να διαθέτει επακριβές σύστημα προτιμήσεων και να λαμβάνει αποφάσεις σε σταθερό περιβάλλον

Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2018

Τι συνιστά ένα ‘δίκαιο εμπόριο’ και ποια είναι τα χαρακτηριστικά του


Το δίκαιο εμπόριο (fair trade) είναι ένα οργανωμένο κοινωνικό κίνημα και προσέγγιση στην οικονομία της αγοράς που στόχο έχει να βοηθήσει τους παραγωγούς στις αναπτυσσόμενες χώρες να λειτουργούν υπό καλύτερες εμπορικές συνθήκες και να προωθήσουν τη βιώσιμη ανάπτυξη. Το κίνημα υποστηρίζει την πληρωμή μεγαλύτερης τιμής σε εξαγωγικές αναπτυσσόμενες χώρες καθώς και υψηλότερα κοινωνικά και περιβαλλοντικά πρότυπα. Εστιάζει ιδιαίτερα στις εξαγωγές από αναπτυσσόμενες χώρες προς τις αναπτυγμένες, σε είδη όπως προϊόντα χειροτεχνίας, καφέ, κακάο, ζάχαρη, τσάι, μπανάνες, μέλι, βαμβάκι, κρασί, φρούτα, σοκολάτα, άνθη και χρυσό.

Το σύστημα λειτουργεί ως εξής: Σε αντάλλαγμα της καταβολής μιας εγγυημένης τιμής και εκπλήρωσης «των συμφωνηθέντων εργατικών και περιβαλλοντικών κριτηρίων» (κατώτατοι μισθοί, όχι εντομοκτόνα), οι αγροτικοί συνεταιρισμοί σε φτωχές χώρες λαμβάνουν ένα σήμα Δίκαιου Εμπορίου για τα προϊόντα τους, το οποίο εκδίδεται από τον Οργανισμό Σήμανσης Δίκαιου Εμπορίου (FAIRTRADE Labeling Organization). Η συγκεκριμένη πιστοποίηση δίνει τη δυνατότητα σε σούπερ-μάρκετ και άλλες εταιρείες λιανικής να πωλούν τα προϊόντα με κάποιο κέρδος.
Βασικά σημεία που συνιστούν  το δίκαιο εμπόριο:
1ον) Δημιουργία ευκαιριών για τους οικονομικά μειονεκτούντες παραγωγούς
Η μείωση της φτώχειας μέσω του εμπορίου αποτελεί βασικό μέρος των στόχων του δίκαιου εμπορίου. Το δίκαιο εμπόριο υποστηρίζει τους περιθωριοποιημένους μικρούς παραγωγούς, είτε πρόκειται για ανεξάρτητες οικογενειακές επιχειρήσεις είτε για ομαδοποίηση σε ενώσεις ή συνεταιρισμούς. Επιδιώκει να τους επιτρέψει να περάσουν από την εισοδηματική ανασφάλεια και τη φτώχεια στην οικονομική αυτάρκεια και ιδιοκτησία.
2ον) Διαφάνεια και λογοδοσία
Η οργάνωση του δίκαιου εμπορίου στη διαφάνεια και τη λογοδοσία  όσον αφορά τη διαχείριση των εμπορικών σχέσεων. Όλοι οι ενδιαφερόμενοι διαχειρίζονται με ευαισθησία και σέβονται την εμπιστευτικότητα των παρεχόμενων εμπορικών πληροφοριών. Διασφαλίζονται κατάλληλοι, τρόποι για  τη συμμετοχή των εργαζομένων, των μελών και των παραγωγών στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων. Εξασφαλίζεται ότι οι σχετικές πληροφορίες παρέχονται σε όλους τους εμπορικούς εταίρους της. Τα κανάλια επικοινωνίας είναι διαθέσιμα και ανοιχτά σε όλα τα επίπεδα της αλυσίδας εφοδιασμού.
3ον)  Δίκαιες εμπορικές πρακτικές
Οι οργανισμοί που ασχολούνται με το δίκαιο εμπόριο  προωθούν την κοινωνική, οικονομική και περιβαλλοντική ευημερία των περιθωριοποιημένων μικρών παραγωγών ώστε το εμπόριο να μην  μεγιστοποιεί το κέρδος σε βάρος τους. Είναι υπεύθυνο και επαγγελματικό να εκπληρώνει κανείς έγκαιρα τις δεσμεύσεις του. Οι προμηθευτές πρέπει να σέβονται τις συμβάσεις και να παραδίδουν τα προϊόντα εγκαίρως και με την επιθυμητή ποιότητα και προδιαγραφές.
Οι αγοραστές  - καταναλωτές  προϊόντων δίκαιου εμπορίου, αναγνωρίζοντας τα οικονομικά μειονεκτήματα που αντιμετωπίζουν οι παραγωγοί και προμηθευτές προϊόντων FT, διασφαλίζουν ότι τα χρήματα καταβάλλονται με την παραλαβή των παραγγελιών ή με κοινή συμφωνία για την ημερομηνία . Για ορισμένα προϊόντα πραγματοποιείται μπορεί να συμφωνηθεί άτοκη προπληρωμή τουλάχιστον 50% κατόπιν αιτήματος. Για τα προϊόντα τροφίμων, προκαταβολή τουλάχιστον 50%. Τα επιτόκια που καταβάλλουν οι προμηθευτές δεν πρέπει να υπερβαίνουν το κόστος δανεισμού των αγοραστών από τρίτους. Δεν απαιτείται τόκος χρέωσης.

Τετάρτη, 11 Απριλίου 2018

Τα Πρότυπα και Πειραματικά Σχολεία σε κρίση



Φέτος έκλεισαν πέντε χρόνια από την ουσιαστική επαναλειτουργία των Προτύπων Σχολείων είτε ως Πρότυπα – Πειραματικά (μέχρι τον Μάρτιο του 2015) είτε ως Πρότυπα (από το 2015, μόνο τα πέντε ιστορικά σχολεία) και Πειραματικά.
Μην περιμένετε στο συγκεκριμένο άρθρο να επιχειρηματολογήσουμε για την διαχρονική προσφορά των εν λόγω σχολείων στην Ελληνική παιδεία και κοινωνία. Η συχνή επιλογή των σχολείων αυτών από γονείς για να φοιτήσουν σε αυτά παιδιά, που σήμερα αποτελούν σημαντικές προσωπικότητες στην Ελλάδα αλλά και παγκοσμίως στους χώρους της επιστήμης, του πολιτισμού, της δημόσιας ζωής και των επιχειρήσεων, προδίδει την αποδοχή του έργου που επιτελέστηκε και μπορεί να συνεχίσει να επιτελείται από τα σχολεία αυτά. Και μάλιστα  με ορίζοντα την κοινωνία και την κατά το δυνατό ανοικτή εκπαίδευση των ίσων ευκαιριών.

Αναμφισβήτητα η αποδοχή του συγκεκριμένου θεσμού από την Ελληνική κοινωνία ξεπέρασε κάθε προσδοκία την τελευταία πενταετία της επαναλειτουργίας τους. Ο αριθμός των αιτήσεων για τις εισαγωγικές εξετάσεις αυτών των σχολείων είναι σημαντικά πολλαπλάσιος των διαθέσιμων θέσεων και η αξιολογική διαδικασία επιλογής των μαθητών είναι απόλυτα αδιάβλητη και αντίστοιχη των Πανελλαδικών Εξετάσεων. Οι εκπαιδευτικές δραστηριότητες, ενδοσχολικές και εξωσχολικές, κρίνονται ως εξαιρετικά υψηλού επιπέδου και με σημαντική συμμετοχή των μαθητών. Το δε εκπαιδευτικό προσωπικό τους έχει περάσει από διαδικασία αξιολόγησης  για την επιλογή του στα εν λόγω σχολεία.

Όλα αυτά τα δεδομένα και οι παράγοντες καθιέρωσαν στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας τα Πρότυπα – Πειραματικά Σχολεία ως ένα επιτυχημένο και επωφελή για την παιδεία μας θεσμό.
Καταλήγουμε αβίαστα στο συμπέρασμα ότι αυτού του τύπου οι εκπαιδευτικές δράσεις και θεσμοί θα πρέπει να ενισχύονται και να αξιοποιούνται μέσα από τη γενίκευση των καλών πρακτικών τους σε όλα τα σχολεία, σε όλα τα επίπεδα εκπαίδευσης.. 

Είναι όμως έτσι; Σε τι κατάσταση βρίσκονται αυτά τα σχολεία σήμερα και ύστερα από πέντε χρόνια ζωής του θεσμού;
Συνέχεια στοhttps://www.esos.gr/arthra/56214/ta-protypa-kai-peiramatika-sholeia-se-krisi

Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

Ανδρέας Κ. Μπουρλετίδης (1928-2017)

Αγαπημένε μας Πατέρα,

Μας λείπεις ήδη πολύ.. και ας  έχουν περάσει μόνο μερικές ώρες από την «αναχώρηση» σου, όπως συνήθιζες με το φλεγματικό σου χιούμορ να προσδιορίζεις , αυτό που κάποια στιγμή θα έρθει σε όλους μας..
Έφυγες διακριτικά σεμνά όπως ακριβώς έζησες, χωρίς θόρυβο και υπερβολές για να μην ενοχλήσεις κανέναν...Αυτό ήθελες εξάλλου πάντα..

Ωραίος και ευγενής μέχρι τέλους, γενναίος και δυνατός μας έμαθες ότι το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή είναι  να μην αδικείς και να μην ευτελίζεις τον εαυτό σου και τις αξίες σου.. Να μην εκμεταλλεύεσαι την αδυναμία των ανθρώπων για να πετύχεις αλλά να τους βοηθάς να αποκτήσουν τις δικές τους δεξιότητες και να αναπτύξουν τις δυνατότητες τους..

Ήσουν περισσότερο «ροκ» και πολύ μπροστά από την εποχή σου..  μας έμαθες να είμαστε «πλούσιοι» αφού κοντά σου αγαπήσαμε τη μουσική, την επιστήμη, την μελέτη, τη φύση και τον αξιοπρεπή αγώνα να πετύχεις τους στόχους σου.. Μας έμαθες να είμαστε «πλούσιοι» σε φτωχούς καιρούς..

Δεν κράτησες τίποτα για σένα, δεν ζήτησες ποτέ τίποτα πίσω από τις χιλιάδες των πραγμάτων που μας πρόσφερες, δεν παραπονέθηκες ποτέ όταν έμεινες περισσότερο μόνος απ΄ ότι έπρεπε εξαιτίας των καθημερινών υποχρεώσεων όλων μας.. Άλλωστε το είχες προβλέψει και αυτό όπως και τόσα άλλα και ήσουν έτοιμος και για αυτό.

Μας έδειξες με τη ζωή σου ότι το ήθος και η εντιμότητα δεν είναι καταναγκασμός και βλακεία αλλά τα απαραίτητα συστατικά της προσωπικότητας ενός πραγματικά «ελεύθερου» και χωρίς εξαρτήσεις  ανθρώπου. Αυστηρός αλλά πάντα δίκαιος σκληρός και συνάμα τόσο ευαίσθητος..

Ήσουν δημιουργικά ρεαλιστής.. αποτέλεσες σημείο αναφοράς για πολλούς.. Οι φίλοι μας ήταν παιδιά σου, τα προβλήματα τους ήταν για σένα πεδίο για συμβουλές και αναζητήσεις για την επίλυση τους.. Φίλοι από την Ιωνίδειο, την κατασκήνωση, τον Οδοιπορικό, την γειτονιά, τον Πειραιά, το Οικονομικό, την Νομική, το Πάντειο.. Δεν ήταν λίγες οι φορές που χτυπούσαν την πόρτα του παλιού σπιτιού, εκεί στην Πυθαγόρα 9-του σπιτιού με τα ψηλά ταβάνια, της αγαπημένης Πυθαγόρα- όπως την έλεγαν που λειτουργούσε ως καταφύγιο τους για να σε δουν και να σε συμβουλευτούν..
Το αληθινό χαμόγελο σου όταν μάθαινες την πρόοδο κάποιου ήταν η καλύτερη απόδειξη της στάσης ζωής σου..

Το μόνο που απαλύνει κάπως τον πόνο μας είναι  ότι από χθες ξαναβρήκες την «Παλιοπαρέα  του Πειραιά», και της νιότης σου.. τον  Αντώνη τον Λοβέρδο, τον Γιώργο τον Πεφάνη τον Γιώργο τον Ζανή τον Πέτρο τον Λάζο, τον Λάκη τον Εγγονόπουλο κι όλους τους υπόλοιπους με τους οποίους τραγουδούσαμε στα μεγάλα οικογενειακά γλέντια με την κιθάρα σου.. την ευτυχία των μικρών οικογενειακών στιγμών που μόνο σε βάθος χρόνου καταλαβαίνεις την αξία τους..
...Οι ανάγκες είναι απεριόριστες και  οι πόροι είναι περιορισμένοι, τα συστήματα τα δομούν και τα διαλύουν οι άνθρωποι συνήθιζες να λες..
Μα αυτό που μας δίδαξες τελικά ήταν ότι αυτό που δεν περιορίζεται ποτέ είναι η ψυχή του ανθρώπου και ότι εκείνη είναι που  φτιάχνει τα πάντα...

Λίγο πριν το τέλος και όσο είχες ακόμη την φωνή σου μας ψιθύρισες....¨κοιτάξτε μπροστά η ζωή σας είναι μπροστά, μη σταματήσετε ποτέ να ταξιδεύετε και να διαβάζετε..
Να μας φιλήσεις τον παππού και τη γιαγιά  και τα δυο σου τα αδέλφια τον Τζίμη και τον  Άλκη που τα στερήθηκες από τόσο μικρή ηλικία. Τώρα θα έχετε όλο το χρόνο να τα πείτε και να καλύψετε τον «χαμένο»  σας χρόνο..

Σε ευχαριστούμε για τα τεράστια πράγματα που κατάφερες έχοντας στο πλάι σου την Κυρία Ιωάννα την οποία σου υποσχόμαστε ότι θα την προσέχουμε όπως και εσύ., τα 55 χρόνια κοινής σας πορείας...
Ελπίζουμε οι χαρές που σου δώσαμε να ήταν περισσότερες από τις λύπες..
Καλό ταξίδι Αντρέα μας, Καλό ταξίδι πατέρα μας γλυκέ..

Γιώτα, Κώστας , Δημήτρης

Δευτέρα, 1 Αυγούστου 2016

Το πλαίσιο της διαχείρισης κρίσεων/καταστροφών στην τουριστική βιομηχανία

Η ανθρώπινη ιστορία είναι γεμάτη από «μη προβλέψιμες καταστάσεις» που οδηγούν σε γενικευμένο κλίμα αβεβαιότητας και προκαλούν προβλήματα σε παγκόσμιο, εθνικό και τοπικό επίπεδο. Τα προβλήματα αυτά προκύπτουν λόγω των δυσμενέστατων συνεπειών που επιφέρουν στην πορεία τόσο των μεμονωμένων επιχειρήσεων και ατόμων, όσο και στην πορεία της οικονομίας κρατών ανεξαρτήτως μεγέθους και δύναμης. Η προσέγγιση αυτή αποτελεί τον ορισμό για αυτό που αποκαλείται «Κρίση». Η κρίση είναι κάθε κατάσταση που είναι δυνατόν να επηρεάσει τη μακροπρόθεσμη εμπιστοσύνη σε έναν οργανισμό ή ένα προϊόν ή να παρέμβει στην ικανότητα του να συνεχίζει να λειτουργεί κανονικά (Pacific Asia Travel Association, “ Crisis Management Manual”, 2003).

Ο τουρισμός ως κλάδος δραστηριοποίησης τα τελευταία χρόνια έχει εμφανίσει αλματώδη ανάπτυξη εδραιώνοντας τη θέση του ως μια από τις μεγαλύτερες και κερδοφόρες βιομηχανίες στον κόσμο. Σύμφωνα με τον Ανδριώτη (2008), ο τουρισμός με περισσότερο  από  ένα δισεκατομμύριο τουρίστες να ταξιδεύουν κάθε χρόνο, είναι πλέον μια ευρέως διαδεδομένη δραστηριότητα για τον αναπτυγμένο κόσμο, κυρίαρχη οικονομική δύναμη για πολλά αναπτυγμένα και αναπτυσσόμενα κράτη και σηματοδοτεί σημαντικές προοπτικές για την ανάπτυξη των υπανάπτυκτων περιοχών της περιφέρειας.  Ταυτόχρονα όμως ο τομέας του τουρισμού, είναι ένα εύθραυστο κομμάτι το οποίο επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από διάφορα γεγονότα και διάφορα είδη κρίσεων και καταστροφών που λαμβάνουν χώρα και όχι μόνο στον προορισμό αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο.Ο τουρισμός αποτελεί έναν από τους πλέον ευάλωτους τομείς οικονομικής δραστηριότητας διότι έντονα ή ακραία καιρικά φαινόμενα, ασταθείς πολιτικές συνθήκες και κοινωνικές αναταραχές μπορούν να επηρεάσουν τη φήμη και την εμπορευσιμότητα ενός τουριστικού προορισμού μέσα σε λίγες ώρες.

Πριν από μερικά χρόνια, τα αρνητικά γεγονότα, θεωρούνταν σπάνια και αντιμετωπιζόταν ως έκτακτα περιστατικά. Ωστόσο, οι εξελίξεις της τελευταίας δεκαετίας δείχνουν ότι υπάρχει ανάγκη να γίνει η διαχείριση κρίσεων αναπόσπαστο μέρος τόσο των πρακτικών όσο και των επιστημονικών εκτιμήσεων. Οι παγκόσμιες κρίσεις στον τουρισμό, αποτελούν ενδείξεις ότι η διαχείριση των προορισμών σε κρίση δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίζεται ως ένα πρόβλημα που περιορίζεται σε λίγους συγκεκριμένους προορισμούς, είναι πλέον ένα παγκόσμιο ζήτημα.

Η καταλυτική σημασία του τουρισμού ως παράγοντας διαμόρφωσης τόσο της κατά τόπων εθνικής όσο και της παγκόσμιας οικονομίας έχει ευρύτατα μελετηθεί από το σύνολο της επιστημονικής κοινότητας, αφού έχει συμβάλει τα μέγιστα στην αναπτυξιακή διαδικασία πολλών χώρων του πλανήτη, μα ως επί το πλείστον των μικρών κι αναπτυσσόμενων. Βασισμένος στην ανάγκη του ανθρώπινου  να αλλάζει περιβάλλον,  να βλέπει καινούριες οπτικές παραστάσεις, να βιώνει διαφορετικές εμπειρίες ο τουρισμός αποτελεί ειδοποιό χαρακτηριστικό της ανθρωπότητας από δημιουργίας της. Αυτή ακριβώς η καθοριστική εννοιολογικά σηματοδότηση του τουρισμού είναι που τον κάνει ευάλωτο σε μια σειρά εξωγενών παραγόντων όπως η πολιτική αστάθεια και ότι αυτή δύναται να περικλείει.

Η Διαχείριση Κρίσεων (Crisis Management) ορίζεται ως η μεθοδολογία εκείνη που περιλαμβάνει συγκεκριμένο σχέδιο, οργάνωση, καθοδήγηση, και έλεγχο κατά την σημαντική περίοδο ακριβώς πρίν, κατά τη διάρκεια, και μετά από μία καταστροφή, ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι τυχόν απώλειες των πόρων ενός οργανισμού από αυτή την καταστροφή και οι οποίοι (πόροι) θεωρούνται άκρως απαραίτητοι για την πλήρη επανόρθωση του οργανισμού αυτού. Κάθε γεγονός το οποίο δύναται να συγκεντρώσει το δημόσιο αρνητικό ενδιαφέρον σε μία επιχείρηση και να δημιουργήσει αρνητικές επιπτώσεις στη χρηματοοικονομική της κατάσταση, στις σχέσεις της με τους πελάτες της ή στη φήμη της ορίζεται ως κρίση.

Κυριακή, 5 Ιουνίου 2016

Πως επηρεάζουν τα γνωστικά σφάλματα τις αντιλήψεις μας;

Οι άνθρωποι συνεχώς συλλέγουν ερεθίσματα από το περιβάλλον και αντιδρούν σε αυτά με τρόπους που θα ενισχύσουν την επιβίωση τους. Έτσι, αντιλαμβάνονται, μεταφράζουν και ερμηνεύουν καταστάσεις, καθορίζοντας παράλληλα και τις στρατηγικές αντίδρασης τους απέναντι σε αυτές με σκοπό την προσαρμογή στο περιβάλλον τους. Οι συναισθηματικές και συμπεριφοριστικές αντιδράσεις επηρεάζονται κατά ένα μεγάλο μέρος από τις γνωσιακές εκτιμήσεις που γίνονται. 
Το βασικό ερώτημα της γνωστικής ψυχολογίας είναι το πώς ένα άτομο αποκτά γνώση. Επάνω στο ζήτημα αυτό, η βασική της θέση είναι ότι, η είσοδος και η επεξεργασία πληροφοριών, που οδηγούν στη μάθηση και τη γνώση, ακολουθούν μια διαδικασία παρόμοια με εκείνη της επεξεργασίας των τροφών κατά τη λειτουργία της πέψης. Με την επεξεργασία αυτή οι γνώσεις μετασχηματίζονται και αποθηκεύονται, για να ενεργοποιηθούν, όταν τις χρειαστούμε. Αυτό σημαίνει ότι για να μετατραπεί η πληροφορία σε γνώση, μεσολαβούν όχι μόνον οι αισθήσεις, οι οποίες φιλτράρουν τα εξωτερικά ερεθίσματα, αλλά και κάποιες διαδικασίες επεξεργασίας οι οποίες μετασχηματίζουν τα δεδομένα σε γνώση. Οι διαδικασίες αυτές καθορίζονται από τις γνωστικές λειτουργίες, δηλαδή την αντίληψη, τη μνήμη, τη γλώσσα, τη σκέψη και την ικανότητα επίλυσης προβλημάτων.

Τετάρτη, 20 Ιανουαρίου 2016

Επιχειρηματικότητα και Κοινωνική Κουλτούρα

Η επιχειρηματική ευκαιρία ή η επιχειρηματικότητα ευκαιρίας  μπορεί να προέλθει από τη δυνατότητα να ικανοποιηθεί μια ανάγκη της αγοράς με ένα νέο προϊόν ή από τη δυνατότητα δημιουργικού συνδυασμού υποαπασχολούμενων πόρων, ώστε να παραχθεί ένα καλύτερο προϊόν, το οποίο και αυτό καλύπτει μία ανάγκη της αγοράς (Ardichvili, Cardoso και Ray, 2003). Η ικανότητα του εντοπισμού των επιχειρηματικών ευκαιριών, μέσα από τη νοητική διαδικασία αναγνώρισης της ευκαιρίας, τη διευκρίνιση του ρόλου των επιχειρηματικών δικτύων, την αξιοποίηση της προηγούμενης γνώσης του επιχειρηματία και τη δυνατότητα επίτευξης κέρδους, μπορεί να οδηγήσει τον επίδοξο δημιουργό μιας μικρομεσαίας επιχείρησης στον απαραίτητο προβληματισμό σχετικά με το πώς θα δημιουργήσει τη δική του επιχειρηματική ευκαιρία (Christensen, Madsen και Peterson, 1989).

Αρκετές θεωρητικές προσεγγίσεις διαφοροποιούνται απέναντι στην λογική ότι οι επιχειρηματίες ξεκινούν μια επιχειρηματική δραστηριότητα με κίνητρο μόνο την επιβίωση ή την επιχειρηματική ευκαιρία. Πιο συγκεκριμένα από την ανάλυση της θεωρίας των πολιτιστικών επιχειρηματικών χαρακτηριστικών[i] (Bauhn C. & Neupert K., 2003) και των επιχειρηματικών κινήτρων[ii] (Shane, Locke and Collins, 2003), τεκμαίρεται ότι τα κίνητρα ανάληψης μιας επιχειρηματικής πρωτοβουλίας είναι μια σύνθετη εικόνα που περιλαμβάνει ζητήματα ανάληψης κινδύνων, δημιουργικότητας, ώθησης ατομικής αποδοτικότητας κ.λπ.

Σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη και ενίσχυση της επιχειρηματικότητας των μικρομεσαίων επιχειρήσεων παίζει η «κουλτούρα» μιας κοινωνίας στο πλαίσιο της οποίας αναπτύσσεται η επιχειρηματική δράση. Η έννοια της «κουλτούρας» ορίζεται σαν το σύνολο των πεποιθήσεων και των αξιών που μοιράζονται τα μέλη της κοινωνίας, αλλά και οι αναμενόμενες–προσδοκώμενες συμπεριφορές των μελών της απέναντι σε οτιδήποτε αφορά την κοινωνία και απαιτεί μια στάση από τα μέλη της (Hayton, George, Zahra 2002, Herbig 1994, Hofstede 1980).

Διοίκηση και λήψη Αποφάσεων: Το ορθολογικό υπόδειγμα λήψης απόφασης

Η διαδικασία της αποτελεσματικής διοίκησης ξεκινά με τον προγραμματισμό , συνεχίζει με την οργάνωση και τη διεύθυνση και καταλήγει στον...