Ένα εργοστάσιο με 181 εργαζομένους κλείνει κάθε μέρα!

Σε απώλεια δεκάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας μεταφράζεται η κρίση που βιώνει ο τομέας της μεταποιητικής βιομηχανίας.Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα διαθέσιμα στοιχεία, η συρρίκνωση των θέσεων εργασίας στον τομέα ισοδυναμεί με το κλείσιμο ενός εργοστασίου με 181 εργαζομένους κάθε 24ωρο.


Όπως προκύπτει από επεξεργασία στοιχείων έρευνας της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ), το δεύτερο τρίμηνο του 2011, σε σύγκριση με το ίδιο τρίμηνο του 2010, οι απασχολούμενοι στις βιομηχανίες της χώρας μειώθηκαν από 483.145 άτομα σε 416.989 άτομα, δηλαδή κατά 13,7%. Χάθηκαν έτσι μέσα σε ένα έτος 66.156 θέσεις εργασίας. Με άλλα λόγια, στο διάστημα αυτό χάνονταν, κατά μέσο όρο, κάθε μήνα 5.500 θέσεις ή 181 θέσεις ημερησίως.

Πολύ μεγάλη απώλεια θέσεων εργασίας, σε σχέση με την προ της κρίσης περίοδο (δεύτερο τρίμηνο του 2008), παρουσιάζουν οι κλάδοι των μη μεταλλικών ορυκτών (-15.014 θέσεις εργασίας, μείωση 43%), κλωστοϋφαντουργικών (-12.850 θέσεις εργασίας, μείωση 61,5%) και ενδυμάτων (-18.950 θέσεις εργασίας, μείωση 42,9%).

Πηγή: protothema.gr

"Όταν δεν υπάρχουν λεφτά γεμίζεις χαρτιά"...Περί παιδαγωγικής επάρκειας και λοιπων πιστοποιήσεων

Θα περίμενε κανείς να ξεκινήσω τη φετινή αρθρογραφία με τα "απόνερα" της ψήφισης του νέου νομου για την τριτοβάθμια εκπαίδευση..Θα μου επιτρέψετε να περιμένω λίγο την όποια προσπάθεια εφαρμογής του, την αντίδραση της κοινωνίας, της πανεπιστημιακής κοινότητας αλλά και των δικαστηρίων που θα κρίνει τη συνταγματικότητα ή όχι του νόμου...

΄Νοιώθω την ανάγκη να μοιραστώ μαζί σας προβληματισμούς και απόψεις για θέματα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.. Άλλωστε είναι Σεπτέμβρης...Μήνας των σχολείων.. Έτσι λοιπόν ψάχνοντας για τα θέματα που θα μας απασχολήσουν σύντομα και που σίγουρα θα αποτελέσουν "καύσιμο" στη λιμνάζουσα εκπαιδευτική βιομηχανία..σκόνταψα στο περίφημο πιστοποιητικό παιδαγωγικής επάρκειας,η κατοχή του οποίου θα θεωρείται πλέον προαπαιτούμενο για την διεκδίκηση μιας θέσης καθηγητή σε δημόσιο σχολείο μέσω της διαδικασίας του ΑΣΕΠ.

Σύμφωνα με το Υπουργείο Παιδείας μέχρι να ισχύσουν όσα προβλέπει ο νέος νόμος  3848/2010 σχετικά με το Πιστοποιητικό Παιδαγωγικής Επάρκειας, διευκρινίζεται ότι για τον πρώτο και τον επόμενο διαγωνισμό του Α.Σ.Ε.Π., δηλαδή για τον διαγωνισμό του 2012 και του 2014 δεν απαιτείται Πιστοποιητικό Παιδαγωγικής Επάρκειας και θα ισχύσει ότι ίσχυε πριν από την ψήφιση του νόμου).

Έκθεση της ΑΔΙΠ για την Ποιότητα της Ανώτατης Εκπαίδευσης 2010-2011

ΕΚΘΕΣΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ 2010-2011

Μετά την από 4/8/2011 υποβολή της Έκθεσης για την Ποιότητα της Ανώτατης Εκπαίδευσης, σύμφωνα με το Ν. 3374/2005, στον Πρόεδρο της Βουλής και την Υπουργό Παιδείας, Δ.Β.Μ. &Θ., η Αρχή Διασφάλισης Ποιότητας κοινοποίησε σε ηλεκτρονική μορφή την έκθεση της για την ενημέρωση των όλων των ενδιαφερόμενων μερών (κάντε κλικ στον ανωτέρω σύνδεσμο)

Η έκθεση της ΑΔΙΠ, αναδεικνύει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το πολύ σημαντικό έργο που συντελείται στα Ελληνικά Πανεπιστήμια και ΤΕΙ αποδεικνύοντας περίτρανα τις ευθύνες της Πολιτείας για μια σειρά δυσλειτουργιών και χρόνιων προβλημάτων που βιώνει το Ελληνικό Πανεπιστήμιο.

Μερικά από τα ενδιαφέροντα σημεία της έκθεσης είναι τα εξής:

(α) Σχετικά με το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών: Παρουσιάζει την πρόοδο που έχει πραγματοποιηθεί από το Πανεπιστήμιο μας στην υλοποίηση της αξιολόγησης. Πιστοποιεί ότι το ΕΚΠΑ έχει ολοκληρώσει σε μεγάλο βαθμό την διαδικασία εσωτερικής αξιολόγησης, αφού έχουν κατατεθεί 22 εκθέσεις τμημάτων επί συνόλου 32 τμημάτων. Ανάλογη επίδοση έχει το Αριστοτέλειο Θεσσαλονίκης με 29 εκθέσεις επί συνόλου 42 τμημάτων.

(β) Προγράμματα Σπουδών: Θετικά κρίνει τα προγράμματα σπουδών, καθώς και το διδακτικό και ερευνητικό έργο σε πανεπιστήμια και τεχνολογικά ιδρύματα η Αρχή Διασφάλισης Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση (ΑΔΙΠ) στην ετήσια έκθεσή της, από την οποία, ωστόσο, δεν λείπουν οι αρνητικές αναφορές για τον κομματισμό στις φοιτητικές παρατάξεις, το μεγάλο αριθμό φοιτητών και τις αντιστοιχίες που παρατηρούνται ανάμεσα στο αντικείμενο σπουδών και τα επαγγελματικά δικαιώματα που απορρέουν από αυτό.

Η ΑΔΙΠ κρίνει από ικανοποιητικά έως πολύ καλά, τα προγράμματα σπουδών περισσότερων από τα μισά τμήματα ΑΕΙ και ΤΕΙ, «ορισμένα μάλιστα εφάμιλλα της αριστείας», όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην έκθεση.

«Εισήγηση: Η παρεξηγημένη εκπαιδευτική τεχνική»

Η πλέον γνωστή εκπαιδευτική τεχνική που έρχεται στο μυαλό του αναγνώστη όταν σκέφτεται τη διδασκαλία είναι η τεχνική της «εισήγησης». Η εικόνα του καθηγητή που στέκεται μπροστά σε μια τάξη και μιλάει, πολλές φορές μάλιστα μονοπωλώντας τον περισσότερο χρόνο του μαθήματος, αποτελεί κυρίαρχη εμπειρία για όσους από τους αναγνώστες πέρασαν ως μαθητές από όλες τις βαθμίδες του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Είναι ενδεικτικό ότι σε πολλούς οργανισμούς εκπαίδευσης, και ιδιαίτερα σε οργανισμούς εκπαίδευσης ενηλίκων, οι διδάσκοντες αποκαλούνται «εισηγητές».

Σε πολλές εμπειρικές έρευνες αλλά και σε βιβλιογραφικές αναφορές (Μπούσιου 2003, Κόκκος 2003) για την εισήγηση χρησιμοποιείται ο όρος «μονόλογος», υποδεικνύοντας ακριβώς τον σημαντικό ρόλο του καθηγητή – δασκάλου στον προσδιορισμό και την υλοποίηση του μαθήματος. Σε περιπτώσεις που η εισήγηση χρησιμοποιείται ως τεχνική διδασκαλίας και εφόσον ο καθηγητής διαθέτει εξαιρετικές ικανότητες παρουσίασης ή μια χαρισματική προσωπικότητα, τότε οι μαθητές ή φοιτητές είναι σίγουρο ότι θα απολαύσουν μια χρήσιμη και εμπνευσμένη διδακτική εμπειρία. Σίγουρα όμως δεν έχουν όλοι οι καθηγητές τις ίδιες ικανότητες ούτε μπορούν να διδάσκουν μέσω εισήγησης επιτυγχάνοντας πάντοτε υψηλά επίπεδα απόδοσης.

«Καλός καθηγητής -καλός ομιλητής, κακός καθηγητής -βαρετή διάλεξη»

Εάν ανατρέξει κανείς στα μαθητικά του χρόνια και ιδιαίτερα στο Λύκειο θα συνειδητοποιήσει ότι κατηγοριοποιούσε τους καθηγητές σε «καλούς» και «κακούς» ανάλογα με το μάθημα που έκαναν και την αυστηρότητα που επεδείκνυαν στο κομμάτι της αξιολόγησης του μαθήματος. Χωρίς να χρειαστεί κανείς να επικαλεστεί κανείς έρευνες και μελέτες, είναι γεγονός ότι η πλειοψηφία των μαθητών αποδεχόταν και εκτιμούσε περισσότερο έναν καθηγητή που μπορεί να ήταν αυστηρός στην αξιολόγηση και στις απαιτήσεις του αλλά πολύ καλός στην «παράδοση» του μαθήματος, παρά έναν καθηγητή ο οποίος ήταν ελαστικός στην βαθμολογία του για να καλύψει την ανεπάρκειά του ή την έλλειψη διάθεσης και το κακό –βαρετό μάθημα.

Μαθήματα Ηγεσίας από έναν "χανσενικό" Ηγέτη

«Περπατώντας στο δρόμο της Σπιναλόγκας σταμάτησε και κράτησε την αναπνοή σου. Από κάποιο χαμόσπιτο
τριγύρω σου θα ακούσεις τον απόηχο από το μοιρολόγι μιας μάνας, μιας αδελφής ή τον αναστεναγμό ενός άνδρα.
Άφησε δυο δάκρυα από τα μάτια σου και θα δεις να λαμπιρίζουν εκατομμύρια δάκρυα που πότισαν αυτό τον
δρόμο».
Επαμανεινώνδας Ρεμουνδάκης

Ήμουν και εγώ ένας από αυτούς που κάθε Δευτέρα βράδυ στηνόμουν μπροστά στην τηλεόραση για να μην χάσω το νέο επεισόδιο από το «νησί»… Ήταν από τις λίγες φορές πραγματικά που ένοιωθε κανείς ότι το μέσο που λέγεται τηλεόραση λειτουργούσε «παιδευτικά», «εποικοδομητικά» αποδεικνύοντας ότι αυτή η χώρα εκτός από μοντέλα και τραγουδιστές μπορεί να παράγει και πολιτισμό ακόμη και στο χώρο των οπτικοακουστικών μέσων με θεματικές ενότητες την ανθρωπιά, τον σεβασμό στον ανθρώπινο πόνο, τον ηρωισμό της καθημερινότητας και κυρίως την ελπίδα ότι ακόμη και εάν είσαι η «οικονομική Σπιναλόγκα» της Ευρώπης μπορείς να παλέψεις για να βρεις φάρμακο για τη νόσο της «οικονομικής λέπρας» που λέγεται «χρέος»

Πράγματι από τα πρώτα επεισόδια της σειράς είδα συμβολισμούς ανάμεσα στη σημερινή κατάσταση της χώρας μας και στο νησί της Σπιναλόγκα..Το σημαντικότερο κοινό στοιχείο ..η έλλειψη ελπίδας για ένα καλύτερο αύριο… Ποια είναι η σημαντικότερη διαφορά?... Η έλλειψη ηγεσίας και ηγέτη στην σημερινή Ελλάδα, σε αντίθεση με τη Σπιναλόγκα που μόλις απέκτησε τον ηγέτη της δηλαδή μόλις βρήκε τον Επαμεινώνδα Ρεμουνδάκη ο οποίος το 1936 εντάχθηκε ως λεπρός στο νησί, ανέτρεψε την εικόνα θανάτου και απελπισίας. Ο ηγέτης Ρεμουνδάκης με τους κοινωνικούς του αγώνες καταφέρνει να αλλάξει ριζικά τις συνθήκες διαβίωσης και περίθαλψης των ασθενών και να μετατρέψει την Σπιναλόγκα από ένα νησί που φιλοξενούσε λεπροκομείο μελλοθανάτων σε ένα εύρωστο οικονομικά νησί με κοινωνική ζωή και κυρίως ένα νησί ελπίδας και προόδου

Τι σημαίνει «Ηγέτης»?..... Σίγουρα έχουμε καταλάβει ότι δεν είναι αυτός που βγάζει υπέροχους λόγους στο μπαλκόνι αλλά αυτός που κάνει τους λόγους πράξη… Σίγουρα δεν είναι αυτός που διαχειρίζεται πλούτο έστω και εάν το κάνει αποτελεσματικά αλλά αυτός που παράγει πλούτο και ευκαιρίες… Ένας άνθρωπος που υποκινεί, ενθαρρύνει, εμψυχώνει, καθοδηγεί και μεταφέρει ένα όραμα. Ηγεσία είναι η διεργασία με την οποία ένα άτομο επηρεάζει τους άλλους στην κατεύθυνση της επίτευξης επιθυμητών στόχων. Υπάρχουν οι ηγέτες που εκλέγονται από ένα λαό και οι ηγέτες οι οποίοι αναγνωρίζονται μέσα από τις απαιτήσεις, τι περιστάσεις και τις εσωτερικές διεργασίες μιας κοινωνίας

"Παιδεία Τέχνας Κατεργάζεται"

Οι μαθητές στο κρυφό σχολειό δεν είχαν δωρεάν  netbook... H θρυλική δασκάλα από το Καλέντζι του Μυριβίλη έκανε μάθημα ακόμη και εάν τα παράθυρα ήταν σπασμένα χωρίς κεντρική θέρμανση και aircondition... Οι δάσκαλοι και καθηγητές των Ελληνικών χωριών των προηγούμενων δεκαετιών δεν είχαν στη διάθεση τους κοινοτικά προγράμματα για να επιμορφωθούν είχαν όμως παιδιά να μορφώσουν..  Η Ελληνική Εκπαίδευση εδώ και δεκαετίες παρά τις ανεπάρκειες και τις αστοχίες της, παρά τη γραφειοκρατία του Υπουργείου Παιδείας  και τον δημοσιουπαλληλισμό της καταφέρνει και βρίσκει λύσεις με τους λίγους πόρους που διαθέτει να παράγει ελληνική παιδεία…Στo πλαίσιo αυτό ας θυμηθούμε μέσα από μια σειρά παλιών φωτογραφιών την ελληνική εκπαίδευση σε χρόνους "προ κρίσης", αλλά με διάθεση και μεράκι για "διάκριση"..Στόχος δεν είναι να νοσταλγήσουμε την ανέχεια και την μιζέρια εκείνων των εποχών αλλά να αναλογιστούμε ότι με ελάχιστα μέσα πριν από πολλές δεκαετίες μπορούσαμε να επιτύχουμε παιδαγωγικά θαύματα

όταν ο μαυροπίνακας είναι χαρακωμένος και μόλις διακρίνονται τα σημάδια επάνω του .. η σόμπα στη μέση της "αίθουσας" προσπαθεί να δώσει λίγο ζεστασιά στα μικρά παιδιά

 

 

 

 

 

 

 

 

 

και βέβαια πού βιβλία... ένα βιβλίο για δύο άτομα...(Δημοτικό Σχολείο Καναλίων Βόλου-1949-)

Οδηγός για εκπαιδευτές «ηλεκτρονικής μάθησης» (e-Learning)

Αναδημοσίευση  του άρθρου μου με τίτλο "Οδηγός για εκπαιδευτές «ηλεκτρονικής μάθησης» (e-Learning)", απο τον Οδηγό "Εξ Αποστάσεως Εκπαίδευση και e-Learning" του in.gr με την επιμέλεια του Ιδρύματος Μελετών Λαμπράκη

http://reviews.in.gr/greece/elearning/article/?aid=1231108811