Το «Social Media Project» στην Εκπαίδευση Ενηλίκων

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της προσωπικής και επαγγελματικής μας επικοινωνίας. Αποτελούν ένα νέο εναλλακτικό τρόπο επικοινωνίας, αλληλεπίδρασης και διασύνδεσης μελών διαφόρων ομάδων σε προσωπικό ή εταιρικό επίπεδο, δωρεάν ή με ιδιαίτερα χαμηλό κόστος. Οι φορείς σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης  (Σχολεία, Πανεπιστήμια, Κέντρα Δια Βίου Μάθησης, κ.α) χρησιμοποιούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αφενός για να προβάλουν  το έργο και τις εκπαιδευτικές δραστηριότητες που υλοποιούν, και αφετέρου να δημιουργήσουν μια ηλεκτρονική δικτυακή κοινότητα που θα ενδιαφέρεται να μαθαίνει νέα και θα «αλληλεπιδρά» με τον εκπαιδευτικό οργανισμό.  Άλλωστε αποδεικνύεται ότι ένα μέσο κοινωνικής δικτύωσης μπορεί να είναι περισσότερο αποτελεσματικό ακόμη και από μια τηλεοπτική διαφημιστική καμπάνια. Αυτό συμβαίνει γιατί δίνεται η δυνατότητα άμεσης παρέμβασης στον χρήστη, ο οποίος βλέποντας μια ανακοίνωση ή μια ανάρτηση μπορεί αμέσως να σχολιάσει, να επικροτήσει και να δώσει ανατροφοδότηση για το προϊόν ή την υπηρεσία που προβάλλεται.

Βέβαια η αντίληψη ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης χρησιμοποιούνται μόνο ως μέσο προβολής και προώθησης των δραστηριοτήτων, των υπηρεσιών και των εκδηλώσεων ενός εκπαιδευτικού οργανισμού, καθιστά τη χρήση τους μονοδιάστατη. Τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως εκπαιδευτικό μέσο , ως τμήμα μιας ευρύτερης εκπαιδευτικής στρατηγικής ακόμη και ως αυτόνομη εκπαιδευτική δραστηριότητα.

Μετά από μια σειρά πειραμάτων, ερευνητές κατέληξαν  στο συμπέρασμα ότι οι τεχνολογίες κοινωνικής δικτύωσης ανοίγουν μια σειρά από ευκαιρίες μάθησης μέσα σε κοινότητες πρακτικής, και  η κοινωνική δικτύωση αποκτά τη μέγιστη αξία της όταν υποστηρίζει κοινότητες ατόμων που πραγματοποιούν δια ζώσης συναντήσεις ή εικονικές κοινότητες από άτομα που γνωρίζονται. (Hung, H. & Yuen, S. 2010).

Πιο συγκεκριμένα:

ØΟι εκπαιδευόμενοι ήταν ιδιαίτερα θετικοί απέναντι στη χρήση του ως υποστηρικτικού εργαλείου των διαλέξεων.

ØΑπέδωσαν μεγάλη αξία σε δυο χαρακτηριστικά: στο διαμοιρασμό πληροφοριών και στις δυνατότητες αλληλεπίδρασης.

ØΥπήρχε ένας μικρός αριθμός συμμετεχόντων που δυσκολεύτηκε σημαντικά να εξοικειωθεί με το προσδοκώμενο τρόπο σκέψης και δράσης.

Συνεπώς τα ΜΚΔ μπορούν να χρησιμοποιηθούν στις εκπαιδευτικές δραστηριότητες των προγραμμάτων εκπαίδευσης ενηλίκων , δίνοντας στο εκπαιδευτή την ευκαιρία να οργανώσει εργασίες σε ομάδες με τη μορφή Projects στο πλαίσιο μιας ευρύτερης στρατηγικής την οποία μπορούμε να ορίσουμε ως Social Media Project.

Το Social Media Project λειτουργεί χτίζοντας μια online κοινότητα από χρήστες, οι οποίοι ενδιαφέρονται για την εργασία –project της ομάδας εργασίας. Οι χρήστες αυτοί επικοινωνούν, ανταλλάσσουν ιδέες, αφήνουν σχόλια, ζητούν βοήθεια για την εργασία τους.

Μέσα από το χτίσιμο της κοινότητας, η ομάδα των εκπαιδευόμενων  μπορεί να ενημερώσει όλους τους ενδιαφερόμενους, να αξιοποιήσει τις δυνατότητες των συμμετεχόντων, να διατηρήσει τη φήμη της, να αναπτύξει ένα κοινωνικό προφίλ και να επικοινωνήσει με τους χρήστες στο δικό τους χώρο.

Πρόσκληση για τη Δημιουργία Συνεργατικών Σχηματισμών -

Το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών θέτει σε διαδικασία Δημόσιας Διαβούλευσης, την Πρόσκληση Εκδήλωσης Ενδιαφέροντος,  για την επιλογή 5 Συνεργατικών Σχηματισμών (clusters), στο πλαίσιο της Δράσης 3 του Έργου με τίτλο «Συνεργατικά Δίκτυα Ανοιχτής Καινοτομίας» της Πράξης με τίτλο «Συνεργατικά Δίκτυα Ανοιχτής Καινοτομίας / Coopetitive Open Innovation Networks», που εντάσσεται στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Αττική 2007-2013.

Η Πρόσκληση Εκδήλωσης Ενδιαφέροντος περιλαμβάνει τα γενικά στοιχεία του Έργου, τη στοχοθεσία του Προγράμματος, τις προϋποθέσεις συμμετοχής των υποψηφίων (προϋπολογισμός προτάσεων, επιλεξιμότητα ενεργειών και δαπανών, κ.λπ.), τη διαδικασία υποβολής των προτάσεων και αξιολόγησης αυτών, την επιλογή (ένταξη προτάσεων), τη συμβασιοποίηση και την παρακολούθηση της πορείας υλοποίησης, καθώς και τις υποχρεώσεις που απορρέουν για τους επιλεγέντες συνεργατικούς σχηματισμούς.

Η Δημόσια Διαβούλευση διαρκεί από 31.07.2015 έως και 04.08.2015 και οι παρατηρήσεις των ενδιαφερομένων θα αποστέλλονται, μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος, στη διεύθυνση:infoprograms@eea.gr.

Πρόσκληση για τη Δημιουργία Συνεργατικών Σχηματισμών -

Αποτελεσματικότητα Προγραμμάτων Εκπαίδευσης Ενηλίκων

Η επιτυχία και αποτελεσματικότητα ενός προγράμματος εκπαίδευσης ενηλίκων εξαρτάται από την επιτυχή διαχείριση και υιοθέτηση  των κατάλληλων θεωρίες μάθησης, της εφαρμογής ομαδοσυνεργατικών τεχνικών, στη δυναμική της ομάδας και στις αρχές εκπαιδευτικού σχεδιασμού.

 Πιο συγκεκριμένα: 

1.       Ένα πρόγραμμα Εκπαίδευσης Ενηλίκων οφείλει να ικανοποιεί τις προϋποθέσεις μάθησης των ενηλίκων, να κινητοποιεί το ενδιαφέρον των εκπαιδευομένων και να θέτει στόχους που να επικεντρώνονται στα επίπεδα των γνώσεων, των δεξιοτήτων και των στάσεων της εκπαιδευόμενης ομάδας (Βαϊκούση κ.συν., 1999^• Courau, 2000^•. Noye & Piveteau, 1999).

2.       Απαιτείται η υιοθέτηση της αντίληψης της ομάδας και ο «σεβασμός» στη δυναμική της. Παράλληλα με την επίτευξη των εκπαιδευτικών στόχων επιδιώκεται η μετατροπή του απλού αθροίσματος των μελών της τάξης σε μια δυναμική ομάδα εκπαιδευομένων που συμμετέχει ενεργά στο σχεδιασμό και την υλοποίηση των εκπαιδευτικών στόχων και δραστηριοτήτων.

3.       Επιπλέον, ένα πρόγραμμα εκπαίδευσης ενηλίκων χρειάζεται να έχει στον πυρήνα του την κατανόηση ότι η εκπαίδευση ενηλίκων είναι μια πολιτική διαδικασία (Brookfield, 2001^• Freire, 1974). Η εκπαίδευση δεν είναι ανεξάρτητη από το κοινωνικοοικονομικό πλαίσιο στο οποίο υλοποιείται.  Γι αυτό και ένα σεμινάριο εκπαίδευσης ενηλίκων δεν είναι «κονσέρβα» που «τρώγεται» ανεξαρτήτως τόπου και χρόνου.  Κάθε φορά που υλοποιείται ένα πρόγραμμα εκπαίδευσης θα πρέπει να εξετάζονται εκ των προτέρων μια σειρά από παράγοντες όπως τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του εκπαιδευτικού πληθυσμού, οι προσδοκίες τους για το πρόγραμμα, οι ιδιαιτερότητες της περιοχής στην οποία λαμβάνει χώρα η εκπαίδευση κ.α  και με βάση αυτά να επαναπροσδιορίζονται  εκπαιδευτικοί στόχοι, τεχνικές, μέσα και υλικό.

4.       Το μοντέλο εκπαίδευσης που υιοθετείται συχνά, θα πρέπει να είναι η ομαδική και βιωματικού τύπου εκπαίδευση, στην οποία οι συμμετέχοντες αποδίδουν μεγάλη σημασία στη διάσταση της γνώσης του εαυτού, που τη συσχετίζουν με τη διάσταση της ομάδας, επειδή βιώνουν μια παράλληλη διεργασία προς τον εαυτό και προς τον άλλο (Μπακιρτζής, 1998). Ο εκπαιδευτής δεν θα πρέπει να απασχολείται με το τι θα διδάξει αλλά με το σε ποιες δραστηριότητες θα εμπλέξει τους εκπαιδευόμενους.

5.       Το πρόγραμμα εκπαίδευσης ενηλίκων θα πρέπει να χαρακτηρίζεται ως “Edutaintment” (Education + Entertainment), (Εκπαίδευση + Διασκέδαση). Δηλαδή θα πρέπει να «ευχαριστεί» και να «διασκεδάζει» τους συμμετέχοντες  ώστε να βελτιώνεται η διάθεση και ο βαθμός συμμετοχής τους. Γενικά, ο βαθμός συμμετοχής των εκπαιδευομένων στη μαθησιακή διεργασία επηρεάζεται σημαντικά από το βαθμό ικανοποίησής τους, η οποία σχετίζεται με το πλαίσιο αναφοράς της ακαδημαϊκής αλλά κυρίως της συναισθηματικής προσέγγισης που ακολουθείται (Γούλας, 2006^• Mezirow, 2000).

6.       Η κατάλληλη συναισθηματική προσέγγιση μπορεί να ανοίξει το δρόμο για την αλληλεπίδραση των συμμετεχόντων στη μαθησιακή διεργασία. Τα συναισθήματα μπορούν να προωθήσουν ή να εμποδίσουν τη μαθησιακή διεργασία οπότε ανάλογα με τις συνθήκες και τις προθέσεις των συμμετεχόντων θα χρειαστεί είτε να ενισχυθούν είτε να παραμεριστούν, ώστε τελικά τα μέλη της ομάδας μάθησης να μην αναπτύξουν άμυνες ούτε να αρνηθούν ή να αμφισβητήσουν την νέα γνώση (Boud, Keogh & Walker, 2002^• Κόκκος, 1999, σελ. 69).

7.       Οι διαθέσιμες υποδομές πρέπει να είναι επαρκείς και σε καλή κατάσταση ώστε να συμβάλλουν στην επίτευξη των εκπαιδευτικών στόχων και να μην δημιουργούν εμπόδια στη μάθηση.

Ανάπτυξη Συνεργατικών Σχηματισμών Συστάδων Επιχειρήσεων - Clusters

Η συστάδα επιχειρήσεων (Cluster)  είναι μία ομάδα ανεξάρτητων, συμπληρωματικών και συν-ανταγωνιστικών φορέων που δραστηριοποιούνται σε συγκεκριμένη βιομηχανική/οικονομική/θεματική περιοχή και σε συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή. Τα μέλη αυτής της ομάδας στο πλαίσιο του αμοιβαίου συμφέροντος,  συνδέονται σε μια αλυσίδα προστιθέμενης αξίας, με ισχυρές αλληλεπιδράσεις και ανταλλαγή πληροφορίας/γνώσης/καλών πρακτικών, με κοινούς προμηθευτές ή/και πελάτες, με από κοινού πρόσβαση και χρήση εγκαταστάσεων, υποδομών και υπηρεσιών, και υπαρκτό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα σε διεθνές επίπεδο.

Έτσι «συνεργαζόμαστε» ενώ παραμένουμε «ανταγωνιστές» και μαζί έχουμε τη δυνατότητα να αξιοποιήσουμε επιχειρηματικές ευκαιρίες  υψηλής κερδοφορίας και εξωστρέφειας τις οποίες μεμονωμένα τα μέλη του Cluster δεν θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν.

Οι συστάδες επιχειρήσεων – clusters  σύμφωνα με το ορισμό του Michael Porter είναι^[1]: «...γεωγραφικά κοντινές, επιχειρήσεις και άλλοι φορείς όπως πανεπιστήμια, που αλληλεπιδρούν με την βοήθεια της τεχνολογίας για την υλοποίηση ενεργειών σε συγκεκριμένους τομείς». Οι συστάδες αποτελούνται κατά κύριο λόγω από επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον ίδιο κλάδο δραστηριότητας (οριζόντια clusters) ή σε διαφορετικούς κλάδους της διαδικασίας παραγωγής, ανήκουν δηλαδή στην ίδια εφοδιαστική αλυσίδα (κάθετα clusters). Οι επιχειρήσεις αυτές ονομάζονται είτε «επιχειρήσεις-εταίροι», είτε «επιχειρήσεις κορμού».

Σε διεθνές επίπεδο, τα clusters εμπεριέχουν –εκτός από τις επιχειρήσεις-, κυβερνητικούς και άλλους οργανισμούς, όπως Πανεπιστήμια, φορείς τυποποίησης, Think Tanks, Ινστιτούτα επαγγελματικής κατάρτισης και εμπορικές ενώσεις.  Οι φορείς αυτοί παρέχουν εξειδικευμένη κατάρτιση, εκπαίδευση, πληροφόρηση, έρευνα και τεχνολογική υποστήριξη. Ακριβώς, η συμμετοχή τέτοιων φορέων, διαφοροποιεί τα επιχειρηματικά δίκτυα από τις συστάδες επιχειρήσεων (clusters).

Τα clusters μπορούν να οδηγούν συγκεκριμένους παραδοσιακούς κλάδους και να βρίσκονται στην κορυφή της ανταγωνιστικής δυναμικής, παρότι αντιμετωπίζουν έντονο διεθνή ανταγωνισμό από χώρες χαμηλού κόστους. Στη Βρετανία και στη Γαλλία, τα clusters αναδύθηκαν μέσα από τοπικές συγκεντρώσεις δραστηριοτήτων υψηλής τεχνολογίας: λ.χ. στη Βρετανία Κέιμπριτζ, Corridor M4, Silicon Glen και  στη Γαλλία Γκρενόμπλ, Μονπελιέ, Τουλούζη, Sofia – Antipolis, Ile de France^[2].

Οι δραστηριότητες αυτές οργανώνονται με βάση περίπλοκες οριζόντιες και κάθετες μεταξύ τους διασυνδέσεις καθώς και με μηχανισμούς μεταφοράς τεχνολογίας (πανεπιστήμια, ερευνητικά ινστιτούτα, κέντρα καινοτομιών, ιδιωτικές εταιρείες παροχής υπηρεσιών Ε & Α, τεχνομεσιτείας κ.ά.).

"Ανεμώλια"... ένα βιβλίο ύμνος στη φιλία και την "απόδραση"

Είναι ορισμένα βιβλία που θα ήθελες να τα έχεις γράψει εσύ.. Πολύ περισσότερο πιστεύεις ότι σίγουρα θα τα έγραφες όταν θα έβρισκες χρόνο.. Τον χρόνο που δεν βρίσκεις για την οικογένεια σου, τους γονείς, τον εαυτό σου και τους παλιούς σου φίλους… Ναι αυτούς με τους οποίους σε δένουν τόσα πολλά και έχεις καταντήσει να τους μετατρέπεις σε εικονικούς φίλους του Facebook έχοντας τη λανθασμένη εντύπωση πως αυτή η εικονική φιλία θα μπορούσε να καλύψει το κενό που αφήνει η απώλεια της πραγματικής φιλίας.

Τα «Ανεμώλια» του Ισίδωρου Ζουργού  είναι ένα βιβλίο για την αντρική φιλία και τη φυγή. Μια παρέα φίλων από παιδιά, κοντά στα πενήντα, δραπετεύει μ’ ένα ιστιοπλοϊκό στην αρχή του καλοκαιριού αφήνοντας πίσω για πάντα όλη την προηγούμενη ζωή τους. Μέσα από τις περιπέτειες του ταξιδιού, το πικρό χιούμορ, τα απρόοπτα και την παλινδρομική μνήμη του αφηγητή αναδύεται ο πρόσφατος νεοελληνικός μηδενισμός και η δίνη στην οποία έχει πέσει η χώρα τα τελευταία τριάντα χρόνια. «Ανεμώλια» στη γλώσσα του Ομήρου είναι τα λόγια του αέρα, τα μάταια, τα ανώφελα. Σαν τις συζητήσεις για τα σχέδια και τα όνειρα που κάναμε και διαψεύστηκαν πανηγυρικά.. Σαν τις υποσχέσεις που δώσαμε και δεν τηρήσαμε.. Σαν τους σχεδιασμούς και απολογισμούς που κάνουμε τώρα στα σαράντα και κάτι, «δαρμένοι» και «πληγωμένοι» από μια κρίση που νοιώθουμε ότι στέρησε σε όλους εμάς την επαγγελματική και κοινωνική απογείωση που νομίζαμε ότι η ζωή μας όφειλε σε αυτή την ηλικία. 

Αυτό το μυθιστόρημα έχει πεδίο αναφοράς τον Όμηρο.. Τα ονόματα των ηρώων, οι χαρακτήρες, ο σκοπός του ταξιδιού, το όνομα του ιστιοφόρου, το ταξίδι στη δική τους Τροία για να κλέψουν το νεανικό έρωτα τους ενός εκ των πέντε, η οποία τον εγκατέλειψε πριν είκοσι χρόνια λίγο πριν το γάμο τους με το αντίστοιχο «Πάρη».. Πέντε φίλοι -“εταίροι” η ομηρική λέξη που προτιμάει ο Ζουργός-, λίγο πριν τα 50, μπαίνουν σε ένα ιστιοφόρο και δραπετεύουν από τη μικροαστική ζωή τους αναζητώντας εκτός από τα χαμένα τους όνειρα και τη χαμένη τους νεότητα…

Θα συζητήσουν πολλά, θα πουν αλήθειες που δεν τολμούσαν να ξεστομίσουν.. Θα πιουν , θα γλεντήσουν, θα αφεθούν, θα μαλώσουν, θα δοκιμάσουν τα όρια τους βιολογικά και ψυχικά, θα παίξουν μπάλα σαν παιδιά.. Ναι, αλήθεια λέει ο Χαλκίνης, ένας εκ των πέντε, ο φιλόλογος της παρέας και συγγραφέας. Και οι πέντε ξαναγίνονται νέοι σ’ αυτό το ταξίδι. Γλυκοκοιτάζουν όμορφες πωλήτριες, κοιμούνται στην παραλία, κάνουν αγώνες κολύμβησης, καπνίζουν σα φουγάρα, πίνουν το καταπέτασμα και αναζητούν τους νεανικούς τους έρωτες.  

 Στη θαλασσινή πορεία τους μέσα στα νερά του Αιγαίου αλλά και στην ανάδρομη πορεία της μνήμης θα συναντήσουν το ¨Μέντορα¨ και τον μάντη ¨Άνιο¨, τον κύκλωπα ¨Πολύφημο¨ και την ¨Ωραία Ελένη¨, την εξωτική νύμφη ¨Καλυψώ¨ και τέλος, την άρνηση, τη διάψευση και το θάνατο. Η εκστρατεία δεν θα ολοκληρωθεί ποτέ κι αυτοί οι αιώνιοι έφηβοι, οι άνδρες που ποτέ δεν ανδρώθηκαν, θα επιστρέψουν ταλαιπωρημένοι στη ζωή που επέλεξαν ( ή άραγε τους επέλεξε; ) αναγνωρίζοντας ότι όλο αυτό το ταξίδι, η περιπέτεια, η απόδραση δεν ήταν παρά ένα παιχνίδι! Τα λόγια τους, τα μεγαλόπνοα, ήταν μόνο ανεμώλια, δεν είχαν βάση πουθενά παρά μόνο σε αδύναμες εσωτερικές παρορμήσεις.
Δεν είναι περίεργο. Οι άνδρες συχνά παρασυρόμαστε. Όπως λέει κι ένας ήρωας του βιβλίου «…όταν θέλουν να αισθανθούν νέοι, φεύγουν. (…)τέτοιες στιγμές νομίζουν πως δε θα πεθάνουν ποτέ..»

Έτσι είναι το βιβλίο του Ζουργού. Ένα σωρό θέματα κεντρίζουν το συγγραφικό του ενδιαφέρον. Δεν περιορίζεται μόνο στην ανδρική φιλία και βέβαια δεν παραμελεί τις γυναίκες, η πέννα του περιγράφει με αγαπησιάρικο τρόπο όλους τους γυναικείους χαρακτήρες: τις νεανικές ερωμένες, τις συζύγους των εταίρων, τις μανάδες τους -αχ αυτές τις μανάδες, με τι ανθρωπιά τις σκιαγραφεί!-, τη μία που τους ταΐζει στο στόμα ενώ πηδούν απ’ το παράθυρο, την άλλη που το κρανίο της έμεινε γυμνό από τη χημειοθεραπεία, την τρίτη που την κακοποιεί ο σύζυγός της, όμως δε σταματάει εκεί, θα μας μιλήσει μέχρι και για την πόρνη που έκανε άντρα τον Στάθη, μέχρι και για τη βασανισμένη Βουλγάρα που παραλίγο να παντρευτεί τον πατέρα του Χαλκίνη. Κι όταν η διήγηση φτάνει στο νησί της Καλυψώς, εκεί ο Ζουργός παραδίδει την πέννα του σε μια γυναίκα που αρχίζει να διηγείται τη δική της ιστορία, ανθρώπινη και βασανισμένη όπως όλες οι ιστορίες του βιβλίου.

Διαβάστε ανεπιφύλακτα αυτό το βιβλίο… Πάντα ο Θερσίτης (το ιστιοφόρο των εταίρων) θα σαλπάρει, και οι πέντε φίλοι θα ταξιδεύουν για τη δικιά τους Τροία με στόχο να κλέψουν την ωραία Ελένη, κι εγώ, για άλλη μια φορά, θα μένω πίσω, στο γραφείο μου στην Πανεπιστημίου να γράφω εκθέσεις αξιολόγησης ή να διδάσκω τα μυστικά της εκπαίδευσης ενηλίκων χάνοντας πολλές φορές την ομορφιά των μυστικών της ζωής…  Δεν πειράζει. Θα τους προλάβω. Ξέρω πού θα τους βρω. Σ’ έναν ελαιώνα στη Μυτιλήνη, παίζουν ποδόσφαρο. Για εστία έχουν δυο μπόγους από ρούχα, τα γόνατά τους τρίζουν, η ανάσα τους βγαίνει δύσκολα και μυρίζει καπνό και ούζο……

Τους νεανικούς φίλους δεν τους διαλέγει κανείς, τις περισσότερες φορές είναι εκείνοι με τους οποίους έτυχε να βρεθείς στο ίδιο θρανίο, στην ίδια παρέα, στην ίδια σχολή, είναι απλά εκείνοι που βρέθηκαν πρώτοι εκεί. Είναι γεμάτοι προτερήματα και ελαττώματα στον υπερθετικό βαθμό, χαρίσματα και αδυναμίες που μεγεθύνονται απειλητικά με τα χρόνια...έχουμε ζήσει απίστευτα πράγματα μαζί τους γι’ αυτό και πολλές φορές μας εκνευρίζουν... επειδή μας ξέρουν τόσο καλά που δεν μπορούμε να τους κρυφτούμε. Βρίσκονται όμως πάντα στη διάθεσή μας, όποτε τους χρειαστούμε κι αυτό τους κάνει αναντικατάστατους.. (Φίλε Σπύρο, Άρη, Νίκο Π, Νίκο Μ., Γιώργο, Νικήτα, αδελφέ Δημήτρη, ας οργανώσουμε σύντομα ένα ταξίδι ολιγόωρο έστω, και κρασί  σίγουρα θα έχουμε πολλά να πούμε

ΥΓ.. Οι φωτογραφίες είναι από ένα γλέντι των δικών μου εταίρων πριν από τρία χρόνια περίπου.. (Bachelor Party του συντάκτη μετά ζωντανής μουσικής)..Πλησιάζει επέτειος τριετίας...

Εκείνο ακριβώς το μπλε..

«Αγαπούσε το μπλέ του σαν να ήταν το πεπρωμένο του. Και χωρίς αμφιβολία ήταν το πεπρωμένο του. Έπρεπε να το ανακαλύψει. Στο τέλος βρίσκει κανείς αυτό που του ανήκει».

Κάθε καλοκαίρι επιλέγω να «ξαναδιαβάσω» τη νουβέλα της Άννας Ζέγκερς, η οποία συνθέτει μια αλληγορική αναζήτηση του νοήματος της ζωής του καθενός μέσα από το οδοιπορικό του Μπενίτο ενός δημιουργικού αγγειοπλάστη για εκείνο ακριβώς το μπλε. Πάνω απ΄ όλα το κάνω γιατί νοιώθω πραγματικά την ανάγκη να επαναπροσδιορίσω το δικό μου προσωπικό νόημα, που νοιώθω ότι κάθε χρόνο φθείρεται από τις διαψεύσεις της καθημερινότητας, αλλά και το φθείρουν οι πάσης φύσεως κρίσεις.. οικονομικές, ανθρωπιστικές, αξιακές..

Στη νουβέλα της «Εκείνο ακριβώς το μπλε» η συγγραφέας παρακολουθεί την περιπλάνηση ενός Μεξικανού αγγειοπλάστη από μεταλλείο σε μεταλλείο και από οικισμό σε οικισμό, σε αναζήτηση του «αληθινού μπλε», του μπλε του κοβάλτιου, που δίνει στα κεραμικά του το χαρακτήρα τους.

Το σκηνικό της ιστορίας μας μεταφέρει στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμος, στο Μεξικό. Ο αγγειοπλάστης Μπενίτο φτιάχνει όμορφα κεραμικά πιάτα, ποτήρια, κύπελλα, λεκάνες και γενικώς χρηστικά αντικείμενα σπιτιού, που είναι πολύ ξεχωριστά κι ο κόσμος τα προτιμά εξαιτίας ενός ιδιαίτερης απόχρωσης μπλε χρώματος, που με αυτό τα ζωγραφίζει πολύ μαστόρικα κι εμπνευσμένα και μαζί με την οικογένειά του, την γλυκιά γυναίκα και τα τρία αγόρια τους τα πουλούν κάθε βδομάδα στο μεγάλο παζάρι της πόλης του Μεξικού.

Οι πελάτες αγοράζουν πρόθυμα και πολλές είναι οι γυναίκες που ανανεώνουν το νοικοκυριό τους ή ετοιμάζουν το αντίστοιχο της κόρης τους προτιμώντας τα όμορφα αντικείμενα με το συγκεκριμένο μπλε χρώμα, που ίσως πρόκειται για το μπλε του κοβαλτίου. Αυτό το φοβερό μπλε που όταν το κοιτάς δεν το χορταίνεις και που σου μιλάει κατευθείαν στην ψυχή ταξιδεύοντάς την στα πέρατα του κόσμου.

Όπως όμως και να΄χει, το χρώμα εισάγεται από την Ευρώπη στην οποία μαίνεται ο πόλεμος και μάλιστα ειδικά ό,τι ερχόταν από την Γερμανία έχει τεθεί υπό  καθεστώς εμπάργκο καθώς το Μεξικό έχει συμμαχήσει με τις ΗΠΑ, που έχουν μπει πια στον πόλεμο και τα αποθέματα αυτού του υπέροχου μπλε έχουν τελειώσει κι η εισαγωγή νέας ποσότητας προσκρούει σε ένα σωρό τυπικές και ηθικές δυσκολίες.

Ο Μπενίτο κινδυνεύει να χάσει τους πελάτες του και το να αλλάξει το χαρακτηριστικό του χρώμα είναι εξίσου δύσκολο επειδή όλα τα καλά, τα ιδιαίτερα χρώματα και μοτίβα έχουν γίνει σήμα κατατεθέν των άλλων κεραμιστών που οφείλει να τους σεβαστεί, όπως εκείνοι αυτόν που ως τότε μονοπωλούσε εκείνο ακριβώς το μπλε.

Εκπαιδευτής για τη γνώση και όχι για την …απόγνωση του άλλου

Ολοκληρώθηκε μια «εκπαιδευτικά» απίστευτη, απαιτητική και δύσκολη χρονιά για μένα και τους συνεργάτες μου στο Πρόγραμμα «Αξιολόγηση και Διασφάλιση Ποιότητας στην Εκπαίδευση» του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Το δύσκολο ή το απαιτητικό δεν αναφέρεται μόνο στις πολύωρες παρουσιάσεις σχεδόν σε καθημερινή βάση οι οποίες πολλές φορές ξεκινούσαν σχεδόν μόλις ολοκληρωνόταν το ωράριο στο Γραφείο Αντιπρύτανη Ακαδ. Υποθέσεων και στη Μονάδα Διασφάλισης Ποιότητας στην οποία εργάζομαι. Για όσους από εμάς έχουμε την ευλογία να ασχολούμαστε με την εκπαίδευση, σχεδιάζοντας και υλοποιώντας εκπαιδευτικό έργο, η διδασκαλία πολλές φορές λειτουργεί λυτρωτικά, ανανεώνοντας το ενδιαφέρον μας και τη διάθεση για δράση, αποτινάσσοντας τις αγκυλώσεις και την ψυχολογική φθορά που αφήνει η δουλειά γραφείου και παράλληλα σε γεμίζει με ιδέες και ερεθίσματα αλλά και εμπειρία που μπορείς να μεταφέρεις στην καθημερινότητα της δουλειάς γραφείου.

Βασικό αντικείμενο των σεμιναρίων μας ήταν η αξιολόγηση και η διασφάλιση ποιότητας σε όλους τις βαθμίδες εκπαίδευσης. Βασικό moto της ομάδας μας είναι ότι η αξιολόγηση εφαρμόζεται “to improve not to prove”.. Με άλλα λόγια η αξιολόγηση δεν αποτελεί τιμωρητική διαδικασία που οδηγεί σε απόλυση, αλλά έχει ως στόχο τον εντοπισμό των αδύνατων σημείων εργαζομένων και οργανισμών και την παροχή ανατροφοδότησης για την βελτίωση τους ή και γιατί όχι την εξάλειψη αυτών των αδυναμιών. Για να μην θεωρητικολογούμε επιλέξαμε ως αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής το θεσμικό πλαίσιο της αυταξιολόγησης στη σχολική μονάδα (Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση) και του τετραετούς κύκλου ποιότητας για τα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ.

Και τότε ξεκίνησαν τα δύσκολα, ή αν θέλετε η πρόκληση για κάθε εκπαιδευτή που σέβεται τον εαυτό του και το κοινό του.. Από την πρώτη στιγμή, από την πρώτη κουβέντα , από τη αρχή παρουσίασης της μεθοδολογίας η αμφιβολία, η αμφισβήτηση, ο προβληματισμός και η αντίδραση. Οι εκπαιδευόμενοι παρότι έχουν έρθει να εκπαιδευτούν στη μεθοδολογία και στα εργαλεία της αξιολόγησης εκφράζουν ανοιχτά την αμφιβολία για την σκοπιμότητα της, ψάχνουν τι κρύβεται πίσω από κάθε διαδικασία, ποια είναι η κρυφή ατζέντα που μπορεί να έχει η πολιτική ηγεσία για αυτούς και ως όχημα θα χρησιμοποιήσει την αξιολόγηση, τι μπορεί να πάθουν με το να συμμορφωθούν ή να μην συμμορφωθούν με τις διαδικασίες της αξιολόγησης.